''De boog kan niet altijd gespannen zijn''.


De laatste weken ben ik overrompeld door alle lieve en mooie reacties die ik mag ontvangen op mijn boek en het werk wat ik elke dag doe! *Waardoor ik mij overigens enorm gewaardeerd voel!*

Er zijn vooral veel mensen die mij zeggen het bijzonder te vinden dat ik op 25-jarige leeftijd een eigen boek heb uitgebracht.

 

Al voel ik mij een trotse pauw, kent dit ook een kwetsbare en moeilijke zijde.

Een zijde die ik nu durf te omarmen, omdat het gewoon bij mij hoort. En tevens een zijde die we allemaal meer mogen DURVEN tonen. Dit zetten mij aan het denken er wat over te schrijven..

 

‘’ De boog kan niet altijd gespannen zijn’’ (laat nou mijn sterrenbeeld ook Boogschutter zijn) zij laatst iemand tegen mij. 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dat is hoe het voor mij wel heel lang heeft gevoeld. En soms nog voelt. Ik ben een enorme perfectionist en kan dingen moeilijk loslaten. Wat ik in mijn hoofd heb, dat zal en moet er ook komen en daar heb ik heel veel voor over. Ook heb ik graag de touwtjes in handen. Daardoor zit ik mijzelf regelmatig in de weg en vind ik het nooit genoeg. Al zie ik die eigenschappen niet alleen als negatief, want ze brengen me ook dat ik op het punt sta waar ik nu sta in mijn leven.

 

Maar ik zal niet ontkennen dat ik het makkelijk vind. In tegendeel. Mensen in mijn omgeving begrijpen vaak niet wat ik doe, waarom ik bepaalde doelen heb, of waar ik zorgen over heb. Het kan soms erg confronterend zijn dat ik met hele andere dingen bezig ben dan de meeste van mijn leeftijdsgenoten. Dat neem ik niemand kwalijk, want iedereen loopt zijn eigen pad en ik het mijne.

 

Ik heb daardoor mij wel vaak afgevraagd waarom ik ‘zo’ was. Mijzelf gestraft, omdat ik niet in hun stramien en denkwijze meekon. Waarom ik niet ‘gewoon mee kon doen’ zoals zei deden. Gewoon alles laten varen en te denken ‘I don’t give a shit’ of ‘yolo’... En telkens als ik probeerde zo te zijn, gaf dit wrijving. Dan stak ik vooral veel energie in anderen pleasen, in plaats van mezelf te pleasen. Ik kon me er gewoon niet mee conformeren. Simpelweg omdat dat niet is hoe ik in het leven sta en dat is helemaal prima.

 

Maar dat heeft zijn tijd gekost voor ik zo (lees MIJZELF) durfde te zijn. Overwinning 1 was er voor mezelf gaan staan en daarna kwam de nog grotere overwinning: mijn eigen pad DURVEN inslaan en daarbij de deuren sluiten die niet meer bij je passen.

 

Nu begrijp ik waarom en neem ik het mijzelf niet langer kwalijk!  ‘I do give a shit!!’ en daar ben ik trots op. Ik wil impact maken, anderen mensen inspireren op het gebied van gezondheid, én vooral dicht bij mezelf staan en blijven. Ik laat me niet meer gek maken om ergens bij te horen.  En verstop mezelf al zeker niet meer in een hoekje..

 

Daar heeft de juiste voeding zeker aan bijgedragen. Het maakt me krachtig, zowel lichamelijk als geestelijk en tegelijkertijd ervaar ik veel meer kalmte in en met mijzelf. Kracht om mijn visie met jullie te delen en mijn boodschap op het gebied van een gezonde leefstijl verder uit te dragen! 

 

** Hoe ik er nu in sta: Dit is wie ik ben. Take it or leave it! **

Én ik vind dat iedereen dit geweldige gevoel zou mogen ervaren..

 

Wil je ook de beste versie van jezelf worden, zodat je bruist van de energie en je lekker in je vel zit?

En ben je benieuwd naar wat ik voor jou kan betekenen?


Deze blog delen met een geïnteresseerde via Facebook, Linked-in of per mail verzenden?